Nederlandse patiënten in 25 algemene en academische ziekenhuizen die een ECT behandeling geadviseerd krijgen, worden onvoldoende en misleidend geïnformeerd over de risico’s.  

De folders die ze krijgen (meestal gebaseerd op informatie van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie) vermelden dat ECT een “veilige behandelmethode” is. In de folders wordt vermeld dat de behandeling niet geschikt is voor hartpatiënten, dat er direct na de behandeling sprake kan zijn van spierpijn, hoofdpijn en misselijkheid hetgeen voorkomen kan worden met medicijnen. Verder kan er tijdelijk wat geheugenverlies optreden en kunnen er inprentingstoornissen optreden, na enkele weken treedt echter herstel op en wordt alles weer normaal.  

Deze geruststellende woorden bereiden patiënten niet voor op de ernstiger bijwerkingen van ECT: permanent geheugen-verlies, hersenbloedingen, hersenbeschadigingen, verlies van het intellect en zelfs de dood. (zie de pagina Hoe shocks “werken”).  

De Engelse wetenschapper Diane Rose deed onderzoek naar de bijwerkingen van ECT dat in 2003 gepubliceerd werd in het British Medical Journal en in Medisch Contact. Ze bestudeerde 35 eerdere onderzoeken, uitgevoerd door artsen en patiënten. Beide typen onderzoek rapporteerden bij 29% tot 55% van de onderzochte patiënten blijvend geheugenverlies. Dit staat in schril contrast met de beweringen van het Royal College of Psychiatrists in Engeland. Volgens deze organisatie is meer dan 80% van de patiënten tevreden over de resultaten van elektroshocks. Deze beweringen kloppen volgens Rose dan ook niet. Zij stelt dat het Royal College zich baseert op oud onderzoek dat anders in elkaar zit dan de nu onderzochte studies.  

In de folder van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (In gesprek over Elektroconvulsietherapie) staat eenvoudigweg vermeld: “De precieze werking van ECT is onbekend”.

De Amerikaanse Dr. John Friedberg verklaarde in 2004, onder ede, dat er enig geheugenverlies “voorkomt bij iedere shock behandeling”. Het geheugenverlies kan “permanent en onomkeerbaar zijn”.  Het is: “…enorm wisselvallig en variabel. Dat is altijd het geval met hersenbeschadigingen. Men kan niet voorspellen wat het uiteindelijke effect zal zijn”.

HOME

NEXT